Stap 1: Het Fundament

Stap 1: Het fundament

“Wij erkenden dat we machteloos stonden tegenover onze verslaving, dat ons leven onhanteerbaar was geworden”.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen: dit is het fundament onder je herstel. Zonder stap 1, geen herstel. Met alléén stap 1: ook geen herstel. Dan ben je alleen nuchter en clean en dat blijkt een wankele basis. En is bovendien helemaal niet leuk… ‘White knuckle addiction’ wordt dat ook wel eens genoemd, alsof je je vuisten samenbalt en op pure wilskracht tegen jezelf zegt: “Wat er ook gebeurt, ik ga niet gebruiken… maar ik zou zó graag willen…”. Er gebeurt verder niets met de depressieve gevoelens, de boosheid, de angst, schuld en schaamte, de wrok, het zelfmedelijden, kortom: al die gemoedstoestanden waar je op gebruikt hebt. En die je op het laatst zelf opgeroepen hebt om een reden te hebben om te gebruiken. Tijd dus om je échte probleem onder ogen te zien. Verslaving.

Wat helpend kan zijn bij het zetten van stap 1 is jezelf confronteren met de puinhoop die je leven geworden is. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor je omgeving. Dus stel je open voor hún verhalen. Vraag of ze een schadebrief willen schrijven. Dat is hard, maar wel heilzaam. Wég met het minimaliseren, bagatelliseren, rationaliseren, afleiden – kortom, wég met al die vormen van afweer en ontkenning. Een keiharde confrontatie met die feiten kan je dan aardig op weg helpen. Pijnlijk maar effectief.

Het was voor mij een belangrijk onderdeel voor mijn opname. Ik had immers vijf andere diagnoses waar ik me achter kon verschuilen: ADHD, depressie, affectieve verwaarlozing, paniekstoornis en burn-out. Allemaal serieuze diagnoses met een handtekening van de psychiater van dienst en een pot pillen er bij. Ja, ik had een klote leven en het was helemaal niet gek dat ik gebruikte om mezelf te handhaven. Toch? Mis! Toen ik de schadebrieven voor moest lezen die mijn vrouw en kinderen geschreven hadden, stond daar niet bepaald wat ik wilde weten. Maar ik kon er niet onderuit, het was waar, ze hadden gelijk… Toen brak het besef bij me door: dus als ik gebruik, word ik die persoon… Au! Maar ik had toen wel een keuze.

Dat was een moeilijke periode maar wel noodzakelijk. Zonder de eerlijkheid van mijn omgeving had ik nog jaren mijn kop in het zand kunnen steken. Dat deed ik immers al ruim 20 jaar. Hulp en ondersteuning vond ik in die belangrijke periode bij mijn fellows, op de meetings en in persoonlijke gesprekken. Zij begrepen me en gaven goede suggesties hoe daar mee om te gaan. En vooral: hoe ik nuchter en clean kon blijven. Alleen zou ik dat nooit gehaald hebben. Eind van het liedje was dan ook dat ik tegen mezelf kon zeggen:

“EINDELIJK erken ik dat ik m’n gebruik NIET onder controle heb en dat ik er een puinhoop van heb gemaakt.”

Volgende blog: Stap 2: De Hogere Macht


 

Leo van Berkom
Leo van Berkom
Addiction Counselor

Leo is counselor voor onze cliënten, systemen en groepen. Hij verzorgt lectures, presentaties en voorlichting voor de ambulante en klinische behandelingen. Tevens ondersteunt hij met zijn expertise de nazorgtrajecten.

Lees alle blogs van Leo!
De 12 Stappen

Stel vrijblijvend jouw vraag

  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.