Marieke (58) was jarenlang overtuigd dat haar alcoholgebruik onder controle was. Ze had een verantwoordelijke baan en functioneerde naar eigen zeggen prima. Tot haar lichaam en hoofd haar duidelijk maakten dat het zo niet langer kon. Inmiddels leeft ze sinds 7 april 2026 nuchter. “Ik gun mezelf een gezond en nuchter leven.”
Van ontspanning naar afhankelijkheid
Toen de kinderen van Marieke jong waren, dronk ze nauwelijks. Dat veranderde pas later in haar leven. Jarenlang werkte ze bij dezelfde organisatie en groeide loop der jaren door naar een verantwoordelijke functie waarin ze aanspreekpunt was voor veel mensen. Dit laatste zorgde voor veel spanning.
Een glas wijn na een drukke werkdag voelde als een moment van ontspanning. Maar één glas werden er twee. Twee glazen werden een halve fles. Uiteindelijk dronk ze dagelijks twee tot drie flessen wijn. “Het begon als een uitvlucht voor de stress die ik voelde. Ik had steeds meer prikkels in mijn hoofd en alcohol leek die spanning even weg te nemen.”
Ondertussen bleef ze goed functioneren. Juist daarom kon ze haar gebruik lange tijd goedpraten. Ze was wat ze zelf zegt een ‘stille drinker’. Aan de buitenwereld liet ze weinig merken. “Zolang ik mijn werk deed en mijn leven op orde leek te hebben, vond ik het makkelijk om te denken dat er geen probleem was. Voor mij gold het woord verslaafd niet. Ik dacht: ik ben misschien een stevige drinker, maar verslaafd? Nee, dat was ik niet.”
Het punt waarop het niet meer ging
De stress op haar werk nam verder toe. Uiteindelijk besloot Marieke na zestien jaar te stoppen bij haar werkgever en kwam ze thuis te zitten. Maar ondanks dat de stress minder werd, veranderde één ding niet: haar alcoholgebruik.
Toen Marieke een paar maanden later een nieuwe baan kreeg, bleef ze drinken. De onrust in haar hoofd nam steeds verder toe. “Ik had alleen nog maar onrust. Mijn hoofd stond nooit stil.”
Ook lichamelijk begon haar lichaam steeds duidelijker signalen af te geven. Op haar werk werd ze steeds onzekerder, vooral fysiek. Ze begon te trillen en voelde zich instabiel. Ook mentaal had ze steeds meer last van de constante spanning. “Ik had zoveel prikkels in mijn hoofd. Ik was voortdurend opgejaagd. Het waren alleen maar zenuwen, in mijn hoofd én in mijn lijf.”
Het dieptepunt kwam toen Marieke plotseling onwel werd. Haar lichaam gaf duidelijk aan dat het niet langer zo door kon gaan. Het trillen, de spanning en de voortdurende onrust waren haar te veel geworden. Ze besefte op dat moment: dit kan zo niet langer. Ze wilde dat het stopte en voelde sterk dat er iets moest veranderen.
“Dat was het moment waarop ik dacht: dit gaat niet meer. Ik wilde stoppen. Niet omdat iemand anders dat zei, maar omdat ik zelf voelde dat ik niet verder kon.”
Ze bracht haar huidige werkgever op de hoogte en ging op zoek naar hulp. Zo kwam ze terecht bij SolutionS. Ze koos bewust voor een ambulante behandeling in Bussum. Zo kon ze na de sessies terugkeren naar haar eigen omgeving en direct oefenen met wat ze tijdens de behandeling leerde. Dat paste beter bij haar dan een klinische opname.
“Wat doe ik hier eigenlijk?”
Hoewel Marieke zelf voor behandeling had gekozen, betekende dat niet dat ze direct volledig openstond voor verandering. “Ik kwam binnen met het idee dat mijn verslaving minder erg was dan die van anderen.”
Ik dacht: “wat doe ik hier eigenlijk?” Marieke omschrijft zichzelf als iemand met een sterk verdedigingsmechanisme. In de gesprekken met de counselors hield ze aanvankelijk de boot af. Ze liet weinig binnen en was niet snel bereid om naar zichzelf te kijken. Tot een van de counselors dwars door haar houding heen prikte.
Ook de groep hield haar een spiegel voor. Andere deelnemers merkten op dat ze zich afsloot en haar problemen kleiner maakte dan ze waren. “Dat vond ik confronterend.” Juist die confrontatie bleek het begin van een verandering.
Voor Marieke was juist dat spiegelen een belangrijke kracht van de groepsbehandeling: je krijgt niet alleen begeleiding van professionals, maar leert ook van de ervaringen en reacties van anderen die hetzelfde proces doormaken. Voor het eerst zag Marieke haar eigen gedrag door de ogen van anderen. “Je ziet anderen door hetzelfde proces gaan als jij. Mensen houden je een spiegel voor. Daardoor krijg je inzichten die je in je eentje nooit zou krijgen.”
Meer geleerd dan alleen stoppen met drinken
Tijdens de behandeling ontdekte Marieke dat haar alcoholgebruik slechts een deel van het verhaal was. Ze leerde veel over haar eigen gedrag en de manier waarop ze op anderen overkwam. “Ik dacht altijd dat ik heel aardig communiceerde, maar ik ontdekte dat ik soms heel gesloten en belerend over kon overkomen. Dat was nooit mijn bedoeling, maar anderen ervaarden dat wel zo.” De feedback van de groep en de counselors hielp haar om bewust te worden van deze patronen.
“Net zoals je leert herkennen wat alcohol met je doet, leer je ook je eigen gedrag herkennen. En als je het eenmaal ziet, kun je ermee aan de slag.”
De eerste periode zonder alcohol was lichamelijk zwaar. Ze had duidelijke afkickverschijnselen en moest leren omgaan met nieuwe valkuilen. “Je dopamine zoekt naar andere prikkels. Eerst was ik ineens veel met eten bezig en at ik constant veel zoetigheid. Dan merk je hoe makkelijk je een nieuwe gewoonte ontwikkelt.” Tijdens de behandeling leerde ik om alert te blijven op verslavingsgevoelig gedrag.
Met (zelf)vertrouwen naar de toekomst
Sinds 7 april is Marieke nuchter en dat verschil merkt ze iedere dag. “Mijn zelfvertrouwen is enorm toegenomen. Ik ben rustiger geworden, kan me veel beter concentreren en heb veel meer energie.” Ook lichamelijk voelt ze zich sterker. “Traplopen was vroeger soms al moeilijk. Nu merk ik hoeveel fitter ik ben geworden.” Wat haar misschien nog wel het meest verrast, is de mentale rust die ze heeft gevonden. “Nu weet ik dat alcohol geen optie meer is. Dat besef geeft juist rust.”
Dat betekent niet dat er nooit moeilijke momenten zijn. Die zijn er nog steeds. Maar ze duren korter en ze weet beter hoe ze ermee om moet gaan. “Het blijft een dag-tot-dag-proces. Verslaving zal altijd onderdeel van mijn verhaal blijven. Maar ik kies er iedere dag opnieuw voor om niet te drinken.”
“Gun het jezelf”
Als Marieke één boodschap zou mogen meegeven aan mensen die worstelen met een verslaving, dan is het deze: “Gun het jezelf om hulp te zoeken en gun jezelf de tijd om aan jezelf te werken.”
Ze weet als geen ander hoe makkelijk het is om excuses te blijven maken en problemen te bagatelliseren. “Ik heb jarenlang gedacht dat het allemaal wel meeviel. Tot ik eerlijk naar mezelf durfde te kijken.” Die keuze heeft haar leven veranderd. “Ik doe er alles aan om nooit meer terug te gaan naar hoe het was. Ik gun mezelf een nuchter leven en dat gun ik anderen ook, waardoor ik mijn verhaal deel.”
Heb jij hulp nodig? Bel, chat of e-mail ons!
Tel: 033 – 204 85 50
E-mail: info@solutions-center.nl
Chat: Klik rechtsonder de website als we online zijn. De chat is altijd anoniem.
* Foto van Masood Aslami
